Multichapter | Het boek en beeld van Anne Frank

Afgelopen maandag zag ik een documentaire van Argos tv Medialogica over Anne Frank. Haar boek is het meest vertaalde boek ooit. Het verhaal is iedereen bekend, het verhaal van Anne over de oorlog en over de periode dat Anne met haar familie zat ondergedoken in het achterhuis. Waar alle horror zich buiten afspeelde voelde zij zich nog relatief veilig. Zoals ze zelf namelijk zei: ” ik kan de lakens over mijn ogen trekken en het vergeten” .

De publicatie van het aangepaste manuscript

Waar deze doDagboeken van Anne Frank.cumentaire echt over ging, was de manier waarop het beeld van Anne Frank en de oorlog drastisch veranderd is door de media. Met het publiceren van het boek, wilde Annes vader haar wens uit laten komen: een schrijfster worden. Haar passie voor woorden en kijk op de wereld waren in die jaren zo veranderd.

Het manuscript bestond, en nog steeds, uit een samenvoeging van de genoemde losse vellen en de originele dagboeken. Hieruit ontstond een literaire roman. Waar het volgens veel mensen mis ging, was bij het samenvoegen. Anne had namelijk haar dagboek herschreven op de losse vellen en daar eigenlijk al een boekversie mee gecreëerd. Anne is in de loop der jaren uitgegroeid tot een icoon. Een baken van hoop in hopeloze tijden. Dit is het beeld geschetst door de media. Want zoals later bleek, had Anne geen hoop meer. De befaamde zin “ondanks alles geloof ik nog steeds in de goedheid van de mens”, is een zin die uit zijn verband is getrokken.

De afgevlakte versie van Anne’s verhaal

Anne is een van de weinig joodse kinderen die bekend geworden is met haar boek. Tegenwoordig wordt ze als oorlogsheld afgeschilderd, maar de essentie van de oorlog, de gruwelijkheden en het antisemitisme worden naar de achtergrond gedrukt. Haar verhaal wordt geromantiseerd. Het wordt verteld op een manier die het voor het grote publiek “begrijpelijk” maakt. De liefde tussen haar en Peter wordt boven de gruwelijkheden gesteld. Nee, ik vind dit niet kunnen. Ik vind dat kinderen moeten weten hoe het was. Ze horen te weten waar Anne, en alle andere slachtoffers, mee te maken hadden. Het bewust uitroeien van een volk naar een ideaalbeeld van een maatschappij. Het is een morele kwestie. Deze kwestie wordt zelfs vergeleken met een natuurramp.. Ja, het is ook niet te omvatten of te begrijpen als je het niet hebt meegemaakt. Maar het romantiseren van een van de grootste en afschuwelijkste daden uit onze geschiedenis hoor je niet mooier te maken. Die hoor je te vertellen zoals ze zijn, want zo eer je de slachtoffers pas echt. Door het echte verhaal te vertellen zoals het daadwerkelijk gebeurd is. Aan sommige boeken moet niks veranderd worden. Het verhaal van Anne Frank wordt in de films zo aangepast tot een filmversie. Een Hollywood verhaal waarmee het echte verhaal wordt aangepast en bijgeschaafd. Het dagboek gaat over de gevoelens en beleving van Anne Frank tijdens de oorlog, dat nu wordt veranderd in een romantisch drama over een meisje in een oorlog. Zoals het eigenlijk in elke film zou kunnen zijn. Er is zelfs een stripverhaal van gemaakt zodat het makkelijker te begrijpen zou zijn voor vmbo-leerlingen. Hiermee wordt er, vind ik, afbreuk gedaan aan het verhaal en wordt het lichter gemaakt. Woorden zoals antisemitisme, holocaust, en extreme haat worden afgevlakt voor het grote publiek..

Het echte boek van Anne Frank

Het echte boek van Anne Frank zal misschien nooit helemaal worden gepubliceerd. Niet zoals zij het in haar hoofd had. Haar verhaal is aangepast en bijgeschaafd en zal voor komende generaties misschien wel een van de weinige boeken zijn die ze lezen over de oorlog. Juist daarom is het zo belangrijk dat het boek van Anne Frank alleen vertaald wordt in taal. Haar boek zou nooit vertaald mogen worden in betekenis.